Είσαι στο Τόκυο αλλά σε έχει κουράσει η πόλη; Θα ήθελες να ανέβεις το Φούτζι αλλά δεν είσαι σε αρκετά καλή φυσική κατάσταση ή έχεις πάει εκτός της περιόδου ανάβασης του Φούτζι; Αγαπάς τη φύση και την πεζοπορία και θες μια εναλλακτική ημέρα ταξιδιού; Μία διαφορετική πρόταση για να διακόψεις κάπως τη βαβούρα και τον υπερτουρισμό του Τόκυο και να απολαύσεις την ιαπωνική φύση, είναι να οργανώσεις μία μέρα πεζοπορίας στα περίχωρα. Υπάρχουν πολλά βουνά τριγύρω της μητρόπολης του Τοκυο και οι περισσότεροι προορισμοί έχουν πρόσβαση με δημόσια συγκοινωνία.
Για την δική μου μέρα πεζοπορίας διάλεξα το βουνό Οογιάμα (Οο=μεγάλο Γιάμα=βουνό) που μου το πρότεινε και η ιαπωνέζα φίλη μου σαν πολύ όμορφο και δημοφιλή προορισμό, ιδίως την φθινοπωρινή περίοδο. Φυσικά εγώ επισκέφθηκα το μέρος τον Μάϊο και δεν περίμενα να δω φθινοπωρινό τοπίο αλλά αυτό που είδα με αγαλλίασε (και με ξετίναξε).
Αν δεν έχεις νοικιάσει αυτοκίνητο λοιπόν θα πρέπει να βρεις ποια αλληλουχία τρένων σε συνδέει από το μέρος που μένεις στο Τόκιο με τον κεντρικό σταθμό της πόλης Ισεχάρα. Από εκεί υπάρχει ακριβώς έξω από το σταθμό, λεωφορείο που αναχωρεί προς το βουνό Ογιάμα. Δεν θα είναι πολύ δύσκολο να το καταλάβεις γιατί είναι πολύ πιθανόν να συναντήσεις μια ουρά από κατάλληλα ντυμένους πεζοπόρους να περιμένουν το λεωφορείο. Μετά τη διαδρομή λοιπόν με το λεωφορείο, αποβιβάζεσαι στο τέρμα και ακολουθείς την ανηφόρα που ακολουθούν όλοι. Η διαδρομή ξεκινάει παραδοσιακά διασχίζοντας το Κόμα Σάντο, ένα δρόμο με μικρά μαγαζάκια και τις σκάλες που θα σε περάσουν μέσα από το μικρό χωριό για να φτάσεις στο τελεφερίκ. Μετά τη σύντομη διαδρομή με το τελεφερίκ θα βρεθείς στο πρώτο σύμπλεγμα ναών Οοντέρα, με μικρά μαγαζιά για φαγητό και γλυκό. Από αυτό το σημείο δεν έχει άλλο τελεφερίκ, για να φτάσεις, αν θες στο ναό που βρίσκεται στην κορυφή του βουνού θα πρέπει να πεζοπορήσεις. Το ίδιο κάνανε για λατρευτικούς λόγους εδώ και χιλιάδες χρόνια. Υπάρχουν δύο επιλογές ο δρόμος του άντρα και ο δρόμος της γυναίκας. Η διαφορά ποιά είναι; Ο δρόμος του άντρα έχει πολύ απότομη ανάβαση και σε πολλά σημεία απότομα σκαλοπάτια από βράχια που πρέπει να ανέβεις. Ο δρόμος της γυναίκας ανεβαίνει λίγο πιο ομαλά. Η παγίδα; είναι και τα δύο κουραστικά και ιδιαίτερα ανηφορικά. Μπορείς να επιλέξεις να κανεις τη διαδρομή ανεβαίνοντας το δρόμο της γυναίκας και κατεβαινοντας το δρόμο του άντρα, αυτό διάλεξα εγώ.
Highlights των δύο διαδρομών: Στην γυναικεία διαδρομή υπάρχει ένα άνοιγμα που σε καθαρές μέρες μπορεί κάποιος να δει το Τόκυο στο πιάτο. Στην ανδρική διαδρομή υπάρχει αντίστοιχα ένα σημείο που φαίνεται το βουνό Φούτζι.
Όποιον τρόπο και να επιλέξεις να ανηφορίσεις, θα φτάσεις στην κορυφή όπου βρίσκεται το σύμπλεγμα των ναών, έχει τραπεζάκια για πικ νικ και θέα περιμετρικά. Δεν θα ξεχάσω ποτέ πως έφτασα αρκετά αργά το απόγευμα και συνάντησα έναν ηλικιωμένο κύριο που έτρωγε το μπέντο του. Με ρώτησε από που είμαι και έμεινε έκπληκτος που βρήκε μια κοπέλα από την Ελλάδα στην κορυφή του όρους Οογιάμα!
Συμβουλές (γενικές και ειδικές):
-Υπάρχουν πινακίδες για θέαση αρκούδων στην περιοχή, πάντα να ενημερώνεστε από τις πινακίδες και να περπατάτε με το ειδικό καμπανάκι
– Όποτε φτάνετε κάπου είναι καλό να σημειώνετε πότε είναι το τελευταίο δρομολόγιο για να φύγετε από εκεί που είσαστε. Σε αυτή την περίπτωση καλό θα ήταν να ξέρετε πότε είναι το τελευταίο δρομολόγιο της επιστροφής του τελεφερίκ για να μην σας πάρει το βράδυ κατεβαίνοντας το βουνό. ΤΙΠ: έχω κάνει συνήθεια μόλις φτάσω κάπου να τραβάω μια φωτογραφία με τα δρομολόγια της επιστροφής ώστε να μην ξεμείνω.
– Στα πιο ειδικά τώρα, η ανηφόρα προς το βουνό είναι δύσκολη, ακόμα και ο γυναικείος δρόμος είναι μια συνεχόμενη ανηφόρα. Χρειάζεται καλή φυσική κατάσταση, σωστά παπούτσια, εξοπλισμός και νερό, σνακ κλπ.
– Είναι καλό να χρησιμοποιείτε πάντα μια εφαρμογή για hiking ώστε να ελεγχετε που είστε και να βρείτε εύκολα το δρόμο πίσω σε περίπτωση που χαθείτε,
– Στην επιστροφή θα είστε σίγουροι πεινασμένοι και κουρασμένοι, μια επίσκεψη σε κάποιο ονσεν στην Ισεχάρα θα σας αναζωογονήσει σίγουρα!
– Οι Ιάπωνες πεζοπόροι είναι πολύ οργανωμένοι και εξαιρετικά ευγενικοί. Ετοιμαστείτε να χαιρετίσετε με Κονιτσιβά και μικρή υπόκλιση όλους τους πεζοπόρους που θα συναντήσετε! Αντίστοιχα, όταν ο δρόμος είναι στενός και πρέπει κάποιος να κάνει στην άκρη ένα σουμιμασέν και μια υπόκλιση είναι το στάνταρ ευγένειας.
Ολες οι περιγραφές που δίνονται σε αυτό το άρθρο, ίσχυαν όταν έγινε η δραστηριότητα τον Μάιο του 2025. Πάντα να ελέγχετε τις συνθήκες που επικρατούν (καιρός, κατάσταση μονοπατιού, πινακίδες και ειδοποιήσεις των αρχών) τη χρονική στιγμή που επιχειρείτε οποιαδήποτε δραστηριότητα. Σύνδεσμος για την σελίδα της πόλης Ισεχάρα εδώ.
